Siğiller (Verruka)

Siğiller (verruka), Human Papilloma Virüsü (HPV) adı verilen virüsün neden olduğu, deri ve mukozalarda görülen iyi huylu enfeksiyonlardır. Çocuklarda ve genç erişkinlerde daha sık görülmekle birlikte her yaşta ortaya çıkabilir. Virüs, ciltteki küçük çatlaklardan girerek deri hücrelerini enfekte eder ve zamanla siğil oluşumuna neden olur.

Siğiller en sık el ve parmaklarda, ayak tabanında, tırnak çevresinde ve yüzde görülür. Ayak tabanındaki siğiller üzerine basıldığında ağrıya neden olabilir ve nasırla karışabilir. Tırnak çevresindeki siğiller ise zamanla tırnak yapısında bozulmaya yol açabilir.

Siğiller doğrudan temas veya ortak kullanılan havlu, terlik ve benzeri eşyalar aracılığıyla bulaşabilir. Özellikle yüzme havuzları, spor salonları ve ortak kullanım alanları bulaş açısından risk oluşturabilir. Ancak virüsle temas eden herkeste siğil gelişmez; bağışıklık sisteminin özellikleri de hastalığın ortaya çıkmasında önemli rol oynar.

Tanı çoğu zaman dermatolojik muayene ile konulur. Gerektiğinde dermoskopik inceleme ile siğiller diğer deri hastalıklarından ayırt edilebilir ve tedavi planlaması daha doğru şekilde yapılabilir.

Bazı siğiller bağışıklık sisteminin etkisiyle zaman içinde kendiliğinden kaybolabilir; ancak bu süreç aylar hatta yıllar sürebilir ve bu süre içinde siğiller büyüyebilir, çoğalabilir veya çevredeki kişilere bulaşabilir. Tedavi; siğilin yerleşim yeri, sayısı, büyüklüğü, hastanın yaşı ve bağışıklık sistemi gibi faktörlere göre planlanır. Kriyoterapi (dondurma tedavisi), topikal tedaviler, immünoterapiler ve gerekli durumlarda cerrahi yöntemler uygulanabilir. Bazı siğiller tek seansta düzelirken, özellikle uzun süredir bulunan veya çok sayıda olan siğillerde birden fazla tedavi seansına ihtiyaç duyulabilir.

Genital siğiller (kondilom), HPV enfeksiyonunun neden olduğu, genital bölge ve çevresinde görülen siğillerdir. Kadınlarda dış genital bölge, vajina girişi ve anüs çevresinde; erkeklerde ise penis, skrotum ve anüs çevresinde ortaya çıkabilir. Tek bir lezyon şeklinde görülebileceği gibi, zamanla sayıları artarak kümeler oluşturabilir. En sık cinsel temas yoluyla bulaşır; bağışıklık sistemi enfeksiyonun ortaya çıkışında önemli rol oynar.

Genital siğillerin büyük çoğunluğu düşük riskli HPV tipleri (özellikle HPV 6 ve HPV 11) ile ilişkilidir ve bu tipler genellikle kansere yol açmaz. Ancak HPV’nin bazı yüksek riskli tipleri rahim ağzı, anüs, penis ve bazı baş-boyun kanserleri ile ilişkili olabilir. Özellikle kadın hastaların düzenli jinekolojik kontrollerini ve gerekli tarama testlerini yaptırmaları önemlidir. Tedavide kriyoterapi, topikal tedaviler, elektrokoter, lazer veya cerrahi yöntemlerden uygun olanı seçilir; virüs ciltte bir süre daha bulunabileceğinden yeni siğiller gelişebilir ve tedavinin tekrarlanması gerekebilir.

HPV aşısı, özellikle hastalık gelişmeden önce uygulandığında genital siğillere ve HPV ile ilişkili bazı kanserlere karşı önemli ölçüde koruyuculuk sağlar. Aşı, önerilen yaş gruplarında hem kadınlara hem de erkeklere uygulanabilmektedir.